Jumanji. Przygoda w dżungli (recenzja)

0
660

Dobra gra może pochłonąć nas na wiele godzin. Przeżywamy akcję jakbyśmy osobiście przemierzali dżunglę, walczyli z przeciwnikami i byli odpowiedzialni za życie towarzyszy. Często wymagają od nas pełnego skupienia, strategicznego myślenia i refleksu.

A co gdyby taka gra nie wciągała tylko naszego umysłu, ale i ciało? Gdybyśmy mieli trzy życia i kilka mocy specjalnych, które możemy wykorzystać podczas zmagań w grze? Film „Jumanji” opowiada o grupie uczniów o stereotypowych szkolnych cechach: sportowiec, komputerowy maniak, najładniejsza dziewczyna w szkole i kujonka. Wszyscy spotykają się na odbywaniu kary za nieodpowiednie zachowanie. Do ich prac należy sortowanie starych gazet w szkolnej piwnicy. Akcja zaczyna się, gdy znajdują wśród zebranych tam rupieci magiczną grę wideo z lat 90. XX wieku.

Po zalogowaniu każdy z uczestników staję się postacią w całkiem innym stylu niż są w rzeczywistości, co pozwala im poznać się lepiej i odnaleźć w całkiem innej sytuacji. Bohaterowie trafiają do dżungli, gdzie czeka na nich wiele niespodzianek i zwrotów akcji: muszą stawić czoła jaguarom, jadowitym wężom czy najemnikom.

W filmie nie zabraknie dynamicznych scen, sytuacyjnych żartów o postaciach, którymi bohaterowie się stali i efektów specjalnych. Towarzyszy mu również klarowne przesłanie o problemach z poznawaniem siebie, dojrzewaniu i istocie gry zespołowej.

PRZEGLĄD RECENZJI
Muzyka
7
Zdjęcia/efekty specjalne
8.5
Fabuła
7.5
Gra aktorska
8
Poprzedni artykułGwiezdne Wojny. Ostatni Jedi (recenzja)
Następny artykułSpider-man. Homecoming (recenzja)
Lubi wiedzieć, lubi mówić – bez ograniczeń. Dusza artystki, której nie da się zatrzymać. Kocha taniec. W wolnych chwilach ogląda filmy akcji, a siłownia to jej drugi dom. Cieszy ją każdy słoneczny dzień. Jej ulubionym zajęciem jest przeglądanie najświeższych newsów na leżaku w ogrodzie.
Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments